WO I & Natuur

Vorige Start

IN FLANDERS FIELDS....
 

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie,

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow.....  

In Flanders fields

John McCrae

 

ZOMER 2011

Klaprozen worden door de boeren als onkruid beschouwd. Ze gedijen in graanvelden en waren destijds misschien wel 1000 keer talrijker dan vandaag. Op het platteland is op de dag van vandaag geen  plaats meer voor klaprozen en korenbloemen. Vooral in de zomer missen we de beelden van de tere, wiegende bloemen in de gouden korenvelden. Maar gelukkig is er hier een kentering in  gekomen. Sinds enkele jaren promoot de overheid  een extensief akkerrandbeheer.  Hier en daar leggen landbouwers kruidenstroken aan en dit heeft natuurlijk een positief effect op de biodiversiteit. 

De Klaprozen werden langs de IJzer in Diksmuide gefotografeerd. Ze stonden vlakbij  "De Dodengang".  Dit oorlogsmonument is een reconstructie van de met zandzakjes aangelegde loopgraven uit de eerste wereldoorlog. Ik nam de foto met een zwarte telelens om de achtergrond zo onscherp mogelijk te houden. Ook de onscherpe begroeiing in de voorgrond zorgt ervoor dat de Klaprozen en het Fluitenkruid los komt te staan in het geheel.

Het gedicht van dichter John McCrae is een klassieker. Deze Canadese militair  was arts en stierf in een veldhospitaal in januari 1918.

 

 

horizontal rule

 

AKKER VAN VOORBIJ

Hier onder dit grindgerand tapijt
waar een duif in het wuivend dak
ingetogen mijn starre blik doorsnijdt
en rust zoekt op een dode tak

daar slapen zij zich tot stof
in strakke namenlanen
het lot versmeltend dat hen trof
waar wij nu samen tranen

het transparante avondlicht
waakt over verdriet, nog onvertaald
onder elke voetstap een gezicht
terwijl het seizoen de kleur bepaalt

Doelloos kuieren we zij aan zij
op deze akker van voorbij.


Kees (Kruimelwerk) Keizer
 

HERFST 2011

Boleten zijn buisjeszwammen. Dit betekend dat de sporen onderaan de hoed geen plaatjes vormen maar uit zeer fijne buisjes bestaan. De meeste boleten zijn goed eetbaar en de  bekendste en smakelijkste zijn o.a. het Eekhoorntjesbrood en de Kastanjeboleet.   De  Bittere Boleet is - zoals de naam al aangeeft - niet bepaald smakelijk. Het is een zeldzame paddenstoel waarvan de naam uitstekend past bij de bittere nasmaak van de eerste wereldoorlog. 

Deze paddenstoel werd in het bos van Houthulst gefotografeerd. We vonden er verscheidene op het Militair Kerkhof die zich aan de rand van het bos bevindt. Dit voor het publiek vrij toegankelijk bos, is in beheer van de overheid. Het "Agentschap Natuur en Bos" beheert het gebied op een dusdanige manier dat de houtopbrengst van ondergeschikt belang is te opzichte van de biodiversiteit. 

 De foto van deze Bittere Boleet werd genomen met een macrolens. Er werd erop gelet om de scherptediepte zo te houden dat de gedenkstenen als zodanig nog herkenbaar zijn. De Belgische driekleur in combinatie met de herfstkleuren vormt een belangrijk detail in deze foto.  

Het gedicht van de Nederlandse dichter Kees Keizer, bekend onder het pseudoniem "Kruimelwerk" is speciaal voor deze foto geschreven. Kees is bekend voor zijn "natuur gerelateerde" gedichten. 

 

 

horizontal rule