Turkije 2012


Vorige Start Omhoog Volgende
 

VOGELREIS NAAR ZUID-TURKIJE VAN 12 t/m 22 april 2012 


INLEIDING
 

Zuid Turkije! Een prachtig vogelgebied waar het heerlijk toeven is. Rudi Debruyne, reisleider bij Birding Breaks, was hier al meerdere keren en kent de omgeving goed. Zijn ervaring en kennis van de plaatselijke avifauna als wel  de vriendelijk Turken en hun lekker eten maakten van deze reis een topper. Het oorspronkelijk reisschema werd in laatste instantie aangepast omwille van de pas herontdekte spot bij Manavgat om er de Bruine Visuil waar te nemen.   Natuurlijk vond iedereen dit best! Met zijn achten (5 Nederlanders en 3 Belgen) reisden wij af op 12 april.

 

DAG 1. Donderdag, 12 april 2012. Amsterdam - Istanbul - Adana. 

Het werd een volledig dagje reizen met een goede aansluiting in Istanbul voor een comfortabele binnenvlucht naar het zuiden. In Adana werden wij opgewacht door de gecontracteerde locale autoverhuurder maar met één minibus zou het niet lukken. Bagage en deelnemers pasten niet in één vehikel dus huurden we er nog eentje bij - mét chauffeur uiteraard. Vlak na middernacht legden we ons moe te ruste in één van de kamers van het sjiek Zaimoglu Hotel.

 

DAG 2. Vrijdag, 13 april 2012. Adana - Birecik.

Na een verrukkelijk ontbijt met zicht op Palmtortels aan de vensters, doen we de nodige boodschappen (batterijen, walkietalkies,..) in het prachtige Adana. We rijden met twee wagens oostwaarts en komen voorbij de grootste moskee van Turkije. Indrukwekkende torens met veel Gierzwaluwen  er  rond. 's Middags houden we halt langs de snelweg en komen algemene soorten als Wilde Eend, Ooievaar, Torenvalk, Geelpootmeeuw, Gele en Witte Kwikstaart, Spreeuw, Putter, Huismus, Ekster en Bonte Kraai op de lijst. Leuk zijn enkele doortrekkers als  Fitis, Steppebuizerd en een Kwartel. Gespotte zangvogels  lang de weg waren Boeren-  en Huiszwaluw, Ekster, Kuifleeuwerik en Grauwe Gors. In de late middag rijden we het sympathieke stadje Birecik aan de Eufraat binnen. Wat een machtige rivier! Volgens de bijbel zijn we nu officieel in de streek waar het voor de mensheid begon... Na de incheck rijden we naar de gravelputten op de oostelijke oever van de rivier en scoren meteen enkele topsoorten.  De Heremietibissen zijn niet uit de lucht. Tof, zij behoren  immers - ondanks hun halfwilde status hier - tot de meest zeldzaamste vogels van de wereld! De plassen leveren natuurlijk heel wat watervogels op: de Dodaars, Dwergaalscholver, Blauwe Reiger, Purperreiger, Kleine Zilverreiger,  Klein- en gewoon Waterhoen, Meerkoet, Oeverloper en Witgatje komen op de lijst.

Verder zit een Zwarte Frankolijn te roepen. We horen en zien ook de rietvogeltjes, Kleine en Grote Karekiet en Bosrietzanger zijn van de partij. Prachtig om de zang van deze drie naast elkaar te horen. De Gestreepte Prinia zou zich vanaf nu (het gebergte uitgezonderd) dagelijks laten zien. Van de Ménetries Zwartkop krijgen we een knalwaarneming. We kunnen deze zeldzaamheid zelfs onmiddellijk vergelijken met Kleine Zwartkop. Regen en stormweer komt opzetten en de plaatselijke boeren haasten zich om hun oogst binnen te doen. We maken ons klaar om 's avonds de theetuin in de stad te bezoeken, maar vinden helaas geen Gestreepte Dwergooruil maar wel de Syrische Bonte Specht..  Toch niet slecht voor een paar uurtjes... 

 

 

DAG 3. Zaterdag, 14 april 2012. Birecik.

Oei! de bewolking en regen (daar zijn we gisteravond mee gestopt) houdt nog even aan.  Daarbij is dit (slechte!) weer van dien aard dat we het tochtje naar Halfeti vandaag niet willen doen. Halsstarrig vasthouden aan het reisschema getuigd niet van flexibiliteit, en dat is wat een groep moet kunnen: inspelen op de situatie ! We gaan dus terug waar we gisteravond halt hielden... en vrijwel alle soorten van gisteren komen opnieuw op de lijst. Maar nu zijn ook de roofvogels van de partij: Zwarte WouwBruine Kiekendief, Steppekiekendief en Sperwer worden aangekruist. Enkele Sporenkieviten komen net aan en zorgen voor een prachtig en luidruchtig spektakel. Kwak, Groenpootruiter, Watersnip en Kokmeeuw komen er ook bij en we merken trek van Alpengierzwaluwen. Naast de "rietzangers" van gisteren krijgen we nu ook prachtig de Zwartkoprietzanger in beeld! Enkele Roodkeelpiepers en meerdere Balkan Gele Kwikstaarten vliegen luid roepend over en een Steenuil showt zichzelf.   Bonte IJsvogel, Hop en de eerste, uit Afrika komende Bijeneters zorgen voor het tropisch accent. Dé targetsoort van dit gebied is echter de Irakeese Babbelaar. Een soort die hier sinds de laatste decennia pas zijn intrede voor de Western-Palearctic" deed. En ja hoor. We zien eerst een drietal vogels van heel kortbij de weg kruisen (onfortuinlijk waren de meesten een beetje achtergebleven) maar het komt goed. Na een achtervolging over een graanveld komen we aan bij de spot en we krijgen een prachtig zicht op deze zonderlinge vogels. Als we terug rijden en toevallig stoppen bij een hop, komt doodleuk een babbelaar zich posteren op zo'n 10 meter van de wagen... Nee, die hebben we niet gemist!  Leuk is ook een grote groep Moab Mussen. Het wordt middag en we laten ons neer vleien in de rieten stoelen van het nabijgelegen Kiyi restaurant. Terwijl er nu en dan een Dwergaalscholver passeert genieten we van een heerlijke maaltijd en een frisse pint. Na de lunch bezoeken we het Ibis-centrum waar de lokale gids ons de Oostelijke Vale Spotvogel toont. Wat ik vermoedde werd door hem bevestigd: voor de meeste zangvogeltjes die uit Afrika moeten komen zijn we wat te vroeg in het jaar. Maar niet getreurd, in de vlakbij gelegen wadi maken we een prachtige wandeling met leuke waarnemingen van Cetti's Zanger, Rotsmus, Oostelijke Blonde Tapuit, Kleine Torenvalk, en Boompieper.  Op de open hoogvlakten zoeken we tevergeefs naar Renvogels maar een zestal Zwartbuizandhoeders komen mooi voorbij.  Dit is "leeuwerikkenland" en uiteraard is de spectaculaire zang van de Kalanderleeuwerik niet uit de lucht. De Kortteenleeuwerik is dan iets weer bescheidener. Er komt zwaar regenweer aan en daarenboven rijden we een lekke band... Op zoek naar een "Lastiki" houden we halt bij een tankstation die dé plaats voor de Vale Woestijnvink blijkt te zijn,  en verder komen nog Groenling, Europese kanarie en Spaanse Mus langs. Ik zie als enige een Appelvink. Onfortuinlijk zou dit de soort worden die geen enkele andere deelnemer van deze reis kon aankruisen. En dat terwijl ondergetekende dat wel drie keer deed.... Ja, die Appelvinken gunden dit blijkbaar alleen aan Rudi....  Algemene soorten die we vandaag voor de eerste keer waarnamen zijn Houtduif, Oeverzwaluw, Merel, Koolmees en Arabische Buulbuul. Overigens: het weer werd weer prima en dat belooft!

 


De brug over de Eufraat geeft toegang tot het sympathieke Birecik. Het is de poort naar Oost Turkije.

 

DAG 4. Zondag, 15 april 2012. Birecik - Halfeti

Het wordt een prachtige dag. s' Morgens gaan we even de reigerkolonie spotten bij de brug over de Eufraat. Koe-  en Ralreiger zijn hier nieuwe soorten terwijl enkele Lachsterns voorbijvliegen. Wat een zicht op het af- en aanvliegen van deze prachtige vogels. Velen hebben al jongen en het is een bedrijvigheid van jewelste. Een eerste stop rechting Halfeti levert een roepende Wielewaal op terwijl een luid scheldende tweedejaars Kuifkoekoek boven onze hoofden aan komt gevlogen. Dit is een nieuwe Turkije-soort voor Rudi en een troostprijs omdat we de  geelkeelrotsmus niet kunnen vinden. Zoals elke keer is dit dé plaats voor de ons vertrouwde, maar hier eerder zeldzame Roek en Kauw. Vervolgens is het landschap langs de weg naar Halfeti ronduit  prachtig. We zien er heel mooi de Perzische Roodborst (wat een prachtige vogel is dat toch!) de Finch Tapuit, nu al met kroost! Toch wel bijna het bewijs dat deze soort hier blijkbaar overwinterd. Enkele Ortolanen rusten wat uit op het enig struikje van deze vlakte. Een lange stop op zo' 10 km voor Halfeti levert ons goede views op van Aziatische Steenpatrijs en Grote Rotsklever en Vos. Vandaag wordt ook de eerste van een lange reeks Arendbuizerden  waargenomen. In Halfeti is het lekker toeven, een wandelingetje door stad leert enkele deelnemers het verschil in vlucht tussen Roodstuitzwaluwen en Boerenzwaluwen. We missen hier evenwel de Huisgierzwaluw; onverklaarbaar! Maar de gezellige en gezamenlijke lunch op het marktplein is er eentje waar we de herinnering nog steeds van koesteren. s' Avonds is het in Bericik wèèr noppes, ook deze laatste avond wordt ons geen gestreepte Dwergooruil gegund. We zijn voor deze zomergast blijkbaar net iets te vroeg... Maar geen erg... ze hebben er de beste thee van Turkije. Soms zelfs met een beetje schuim en naar het schijnt kan je er zelfs dronken van worden...

 

DAG 5. Maandag, 16 april 2012. Birecik - Demirkazik

Het wordt een reisdag met één lange stop; Op nauwelijks 100 km van Birecik ligt een prachtige hoogvlakte  met mooie heuvels. Het broedgebied van Vale Rotsmus en Bergkalanderleeuwerik. En om de lezer maar meteen te ontmoedigen: geen van beiden zullen we te zien krijgen! Zelfs geen Smyrna Gors! Maar er is gelukkig heel wat ander schoons. Rouwmees en tientallen Braamsluipers zitten aan de voet van de heuvels. Ook Kneu is een nieuwe soort op de lijst, maar het zijn vooral de Oostelijke Blonde Tapuiten, in alle "keelvormen" die we van deze reisdag zullen onthouden.  Helaas is er te weinig tijd om deze prachtige stek wat beter te exploreren en moeten we voortmaken om 's avonds aan te komen in het hooggebergte van de Aladag. Als we, na een lange rit over opengebroken wegen, in de pikdonkere nacht aankomen bij Cucurbag in het Ozsafak pension, zit de Dwergooruil er zijn ééntonig liedje te zingen. Een leuke afsluiter van deze - voornamelijk - reisdag. Het diner staat klaar en we maken kennis met Ali Safak. Het deed me leed om te horen dat zijn vader het jaar ervoor gestorven is bij een verkeersongeval. Ik kende de man al meer dan 10 jaar, hij was een uitstekend ornitholoog en kende de streek op zijn duimpje. Gelukkig treedt de zoon in zijn vaders voetsporen en zet hij de zaak verder. Het plaatselijk hooggebergte biedt heel wat  ornithologische hoogtepunten maar eentje springt er toch wel uit. We zijn hier voor wat vroeger DE targetsoort van een vogelreis naar Zuid-Turkije was: Het Kaspisch Berghoen. (Voor de eerste keer is dit prachtig hoen nu weggevallen als voornaamste wenssoort, sinds kort is immers de Bruine Visuil opgedoken...) Maar eerst de Berghoenders, en Ali zegt dat ze er nog zijn!  

 


 

De bergketen van de Aladag mountains, in de rechterbenedenhoek dalen de deelnemers van de reis terug af naar het dorpje Demirkazik We zijn een uurtje na het waarnemen van het Kaspisch Berghoen.

 

DAG 6. Dinsdag, 17 april 2012. Demirkazik

Vroeg op!  Hèèèèl vroeg op! Om 4 uur worden we eruit "geklopt" en staan we een half uurtje later klaar om naar de voet van  het indrukwekkend Aladag gebergte vanuit Demirkazik onze tocht te starten. We worden opgehaald door de vriend van Ali Safak die met zijn tractor ons op de aanhangwagen boven de tweeduizend meter brengt. Vandaar is het te voet naar de kloof waar we op 2.250 meter dé targetsoort van vandaag moeten horen en zien. Om het Kaspisch Berghoen te zien moet je immers vroeg opstaan. Ze stoppen al met roepen vlak na zonsopgang en zijn dan moeilijker te vinden. Nadat we van de trailer afkomen is het nog een goed uurtje klimmen. Stappen in de sneeuw valt mee, die is nog hard bevroren en we zakken er niet vaak door. Bijtijds komen we aan op de plek waar het allemaal moet gebeuren. Na een paar minuten horen we de wulp-achtige roep van het Kaspisch Berghoen al over het dal galmen. We zien in korte tijd 5 vogels. Ver, maar toch zijn door de telescoop alle kenmerken duidelijk zichtbaar. Twee exemplaren vliegen zelf over bij de dichtste berghelling (nog altijd zo'n 300 meter) maar de witte handpennen met zwarte vleugelpuntjes zijn mooi te zien. OK, die is binnen! Maar daar blijft het niet bij. Achtereenvolgens krijgen we Rode Rotslijster, Steenheggemus (wat zingt die mooi!),  en Rode Bergvink in de kijker. De pot koffie uit de thermos  en de koekjes van Ali doen deugd en het uitzicht met de opkomende zon over de kim is bijna buitenaards mooi. Slechts door enkelen wordt nog een Alpenheggemus waargenomen en in de afdaling ziet en fotografeert Eric als enige de Roodvoorhoofdkanarie. Maar met zijn allen dikken we de lijst ferm aan met Alpenkraai, Strandleeuwerik, en Zwartkop (wat een afwijkende zang had die!) De berghellingen met de stenige weiden zijn broedgebied van Tapuit, Finch Tapuit, en Isabeltapuit. In de tuin van het skicentrum zien we onze eerste Pimpelmezen . Na zo'n intense ochtend zijn  we blij om aan te schuiven bij een overheerlijk ontbijt in ons pension. Na een korte rust gaan we naar de bekende kloof net voorbij Demirkazik. Nauwelijks uitgestapt komt een Lammergier overzeilen. Wat een buitenkansje! In al de jaren dat Rudi hier komt zag hij nooit eerder deze soort en ook Ali zegt even later dat Lammergieren niet elk jaar worden waargenomen... Vijf minuten later komt ook een Steenarend  overzeilen en zien we ettelijke Kleine Torenvalken. wat een roofvogelgeweld! Maar nog is het niet over: net de bocht om, we zijn dan amper 100 meter van onze wagen verwijderd komt dartel een grote vlinderachtige vogel in onze richting afgevlogen! De Rotskruiper geeft ons prachtige views en toont zich in vol ornaat. Deze kloof is ook weer goed  voor de winterkoning (bijlange geen algemene vogel in Zuid-Turkije), Rotszwaluw, Rotskruiper, en Grijze Gors. Uit de kloof en weer langs de weg krijgen we nog prachtig zicht op enkele Roodborsttapuiten en Blauwe Rotslijsters. Op de hoogvlakte zien we een groep van een paar honderd Alpenkauwen. Wat hebben die een totaal ander gedrag dan hun neefjes; de ook hier overal rondvliegende Alpenkraaien. Terug bij het pension krijgen we de Ringmus te zien.  Dit is meestal de enige plaats waar op een Turkije-reis deze soort wordt waargenomen.

 

DAG 7. Woensdag, 18 april 2012. Demirkazik - Goksu Delta

Na een welverdiende rust in het bergpension vogelen we nog een paar uurtjes in de wijde omgeving van het hooggebergte. Een zingende Veldleeuwerik en een overtrekkende Boomleeuwerik zijn de enige nieuwe soorten.  We pakken, nemen afscheid van Ali en rijden weer naar het zuiden. Lets go to the beach, the Mediteranian is waiting! Als we uren later de Goksu Delta bereiken en inchecken in het - bij vogelaars populaire - Lades-Hotel  is het zicht vanuit de kamer op de azuurblauwe zee een schok. Turkije is qua diversiteit van landschap uniek. 's Morgens loop je in de sneeuw van het hooggebergte en in de late namiddag kan je blootsvoets aan het strand van de Middellandse Zee pootjebaden... Heaven!
Uiteraard rijden we nog even de Delta in en scoren in de rapte nog een aantal nieuwe soorten.  Aalscholver, Roze Pelikaan, Knobbelzwaan, Slobeend, Krooneend, Zwarte Ibis en Vlaamse Gaai komen nu op de steeds maar aandikkende soortenlijst. Uiteraard zien we ook de overal aanwezige steltlopers waar we vanavond nog rap Steltkluut, Kleine Plevier, Groenpootruiter, Bosruiter,  Kleine- Bonte- en Krombekstrandloper van noteren. 

 

DAG 8. Donderdag, 19 april 2012. Goksu Delta

Vroeg de Delta in! En... het zou een superdag worden! De Goksu Delta leent zich enorm goed om te voor het vogelen. Het is natuurlijk een open en vlak landschap waar vogels meteen en goed opvallen. Maar het is vooral een plek van verrassingen. Ik herinner mij als gisteren de twee voorbij rennende Lynxen van 2009 en de ontmoeting met een otter in 2007 op amper 5 meter van de auto vandaan... Om maar te zwijgen van de zeldzame vogels die ik er al zag... Zou de Goksu Delta ook dit jaar weer voor een verrassing zorgen?
Goed vogelen is het er alleszins en dat zouden we weten! Achtereenvolgens krijgen we mooie soorten als Casarca, Roze Pelikaan, Europese Flamingo, Dunbekmeeuw, Smyrna IJsvogel (3), Roodkopklauwier en Raaf (eindelijk!) te zien. Een grote groep Lachsterns komt aanvliegen... De witte vogels steken fel af tegen de achterliggende bergen van de delta, een mooier beeld van vogeltrek zie je zelden...
 



Een prachtig beeld van de vogeltrek, Lachsterns op weg naar hun broedgebied.
 

Maar ook van bij ons gekende soorten als Wintertaling, Fuut, Grote Zilverreiger, Dwergstern, Visdiefje, Grote Stern, Tortelduif,  en  IJsvogel vervolledigen de lijst. Maar de lagune van de Goksu is hét gebied van de steltlopers!  Buiten de hierboven al vernoemde steltlopers komen vandaag ook nog  Zilverplevier, Strandplevier, Bontbekplevier, Kluut, Zwarte Ruiter, Tureluur, Regenwulp, en Temminck-Strandloper.  De wind wakkert aan en als we na een lange wandeling verspreidt bij de wagen aankomen zijn enkelen erg fier om mij een pas gefotografeerde "Woestijnplevier" op hun fotoschermpje te tonen. Tot mijn verbazing zie ik echter geen Woestijn- maar een Kaspische Plevier in prachtkleed tevoorschijn komen! Natuurlijk had Wim die weer gevonden! Het hoeft geen betoog dat wij alle samen de vogels (het waren er twee!) weer gaan zoeken en na 10 minuutjes vinden we ze inderdaad terug. Afin! de verrassing van de Goksu is ook dit jaar weer binnen! Voorwaar een "bijschrijfsoort" op de Birding Breaks streeplijst van deze reis! Met twee Kaspische Plevieren in bruiloftskleed kan qua waarnemingen deze reis al niet meer stuk. En hét hoogtepunt moet nog komen, die staat geplant op de voorlaatste dag ?!? Laten we echter nog even bij de "leest" blijven, want de Goksu is ook goed voor zangvogels. De zoveelste Roodkeelpieper en de tweede Duinpieper van deze reis worden opgetekend en een Snor zingt onvermoeibaar zijn eentonig lied. Een dompertje is het kapotte platform voor het waarnemen van de Purperkoeten. Totaal verwaarloosd en geen vogels meer te zien...

 

DAG 9. vrijdag, 20 april 2012. Goksu Delta - Manavgat.

Nog een ochtendje Delta en dan naar de afsluiter van deze reis! Het is easy-birding op deze morgen en we noteren slechts een paar nieuwe en/of mooie waarneembare soorten. Vooreerst wordt de eerste Woudaap door Monique gespot. Deze acrobatische reiger bezorgt ons vanuit onze wagen veel vogelplezier! Een weinig later krijgt Hans eindelijk zijn schaamsoort te zien. Een mannetje paapje toont zich net lang genoeg om Hans in verrukking te brengen! Na jaren vogelen is het hem eindelijk gelukt! Maar mooier vinden wij de Lepelaars,  Steppenkiekendieven en Steppenbuizerden. Een "close encouter" met roepende Zwarte Frankolijnen en een Smyrna IJsvogel is een mooie afsluiter van deze Goksu ervaring. rest ons nog te pakken en van een heerlijke maaltijd te genieten op het dakterras in het restaurant van Rudi's vriend. Na een warm afscheid beginnen we aan de adembenemende snake-route. Een paar honderd kilometer  langs haarspeldbochten over het gebergte die net tot de zee reikt. Wat een natuur, wat een rit!
Een paar korte stops onderweg brengen ons natuurlijk nog prachtige waarnemingen. Overtrekkende Zwarte Ibissen, contrasterend met het turkoois gekleurde water van de Middellandse Zee, nee dat zie je niet elke dag... Voor ons soortenlijstje noteren we vandaag nog Grauwe Vliegenvanger, Tjiftjaf, Staartmees en Zwarte Mees. mede dankzij de GPS op de I-Phone van Hans arriveren we nét op tijd voor het avondmaal bij ons hotel. Verdorie, dit is Turkije zoals wij het kennen van de reisfolders... Druk, druk druk. Roodverbrande toeristenlijven, schellende kinderen en een onvriendelijke staff. Precies zoals wij het niet willen,... maar ach... het is het einde van de reis en morgen wacht ons de attractie van de Western Palearctic: De Bruine Visuil!

 

DAG 10. zaterdag, 21 april 2012. Manavgat "The Green valley".

 

Vanaf hier is Rudi overgeleverd aan derden en heeft hij de tocht niet meer rechtstreeks in de hand. Dit is de eerste keer dat hij hier komt en hij kent de streek alleen van doorpassage. Gelukkig was alles al geboekt vanuit Amsterdam... Maar na een uurtje wachten - dit werd goed besteed met waarnelingen van Withals- en Bonte Vliegenvanger in de hoteltuin  - komt niemand opdagen. Maar om een lang en zenuwslopend verhaal kort te maken:  Wmaken het mee: de onvermijdelijke Babylonische verwarring om tot een goede afspraak te komen. Het is een hele toer om een gids en de boottocht naar de Bruine-Visuil-Spot alsnog vast te krijgen. Toch slagen we er in om 's morgens na het ontbijt het heuvelend binnenland in te rijden onder begeleiding van een kettingrokende Turk. Hij is de zwager van een kennis van een vriend van onze vanuit Nederland geboekte gids... Ach, als er iets is wat ik geleerd heb in Turkije dan is het dit... Dont worry, be happy en ... het komt allemaal wel goed!
Na een paar stops bij de vrienden van de vrienden rijden wij inderdaad een veelbelovend landschap in.  We parkeren bij het haventje van een prachtig stuwmeer en gaan aan boord van een schitterende boot. Nee, geen kleine schommelende schuit maar een luxueuze houten boot met plaats voor wel 80 man... Met ons zeven voelen we ons de koning te rijk en ik hoef niemand te vertellen dat de zenuwen gespannen zijn  en de verwachtingen hoog! Maar nauwelijks 10 minuten later varen we de kloof in en komen we om de hoek.... En ja! Daar zit hij!! De grote heldere ogen van een Oehoegrote Bruine Visuil kijken ons een beetje kwaad aan en we krijgen prachtig zicht op de zich nauwelijks van iets aantrekkende Uil. Als klap op de vuurpijl komt een luid alarmerende Zwarte Ooievaar langs vliegen. Ook deze vogel heeft hier zijn nest. Na zo'n twintig minuten en één miljoen foto's, varen we de kloof weer uit om even later aan te schuiven voor een heerlijke maaltijd op het ponton van een bootrestaurant. Het majestueuze uitzicht krijgen we erbij en niemand is gehaast om hier weg te gaan... Dat we Akseki niet meer halen en de Bruinkeelortolaan missen deert dan ook niemand meer en we besluiten om wat vroeger naar het hotel terug te keren. 's Avonds wordt het een emotioneel afscheid van een prachtige reis. Bedankt Monique, Chris, Hans, Paul, Eric, Dick en Wim. jullie waren de max!


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Bruine Visuil-kloof in the Green Valley bij Manavgat

 



Men is bezig met de voorbereiding voor een heerlijke maaltijd op het ponton van het bootrestaurant - Green Valley
bij Manavgat (TUR)

 

DAG 11. zondag 22 april, terugreis Alanja- Schiphol

Na een behouden rit komen we allemaal aan in Antalja van waaruit we de vlucht naar Istanbul of (Wim) rechtstreeks naar Schiphol nemen. waarna iedereen een behouden thuiskomst  had.

 

CIJFERS: Net 180 soorten met als headliners: Bruine Visuil, Kaspische Plevier, Kaspisch Berghoen, Irakese Babbelaar, Rotkruiper, Lammergier, Roodvoorhoofdkanarie,...

 Rudi Debruyne, 19 augustus 2012