Zuid-Oost Turkije 2009


Vorige Start Omhoog Volgende
 

Voor de zoveelste keer trokken we weer naar Turkije om er vogels te fotograferen. Deze keer was het de bedoeling om een paar andere locaties op te zeken waarbij het hooggebergte van Demirkazik hoog op het verlanglijstje stond.  

 

DAG 1:  Vrijdag 24 april 2009 - Heenreis: BRUSSEL -  ISTANBUL -  ADANA

We nemen vanuit Brussel een vlucht naar Isatanbul om daar enkele uurtjes later al een vlotte binnenvlucht naar Adana te hebben. Het is weliswaar donker als we in deze zuiderse stad aankomen en na vlot onze huurwagen ontvangen te hebben rijden we richting Middellandse Zee want we willen overnachten in Karatas. Op het vliegveld in Istanbul zien we onze eerste soorten en dat zijn naast Bonte Kraaien en Kauwen veel trekkende Gierzwaluwen maar opmerkelijk is een groep van meer dan 40 Witte Pelikanen die laveren tussen de luchthavengebouwen. De rit naar Karatas is zo'n 50 km en gaat vlot. Het is even zoeken naar een hotelletje maar we vinden dan toch een spotgoedkoop net pension met een aanpalend restaurant waar we niet alleen verse zeebaars eten maar bovendien een prachtige serenade van een Koerdische gaste die voor haar minnaar traditionele liederen zingt met een fantastische melancholische stem.  We krijgen het er tegelijkertijd koud én warm van.

 

DAG 2:  Zaterdag 25 april 2009 - KARATAS en de Delta.

We zien pas 's morgens dat we vanuit  onze kamer in het pension RIHTIM zicht op zee hebben en tekenen meteen een aantal vogelsoorten op: Aalscholvers, Visdieven en Geelpootmeeuwen vliegen af en aan terwijl de Dwergsterns in de branding naar visjes duiken. Op de kade loopt een zingende Kuifleeuwerik en tjilpen de Huismussen. Talloze Boerenzwaluwen vliegen langs en een kleine wandeling voor het uitgebreid ontbijt levert ons Roodstuitzwaluw, Palmtortel, Turkse Tortel, Arabische Buulbuul, Groenling en Putter op. Zo, we zijn gestart! We rijden richting Delta maar al na een paar kilometer moeten we stoppen bij een klein riviertje waar 2 Lachsterns prachtig op de foto komen.  Vlakbij de delta staan we vanuit de wagen aan een plasje om er Spaanse Mussen te fotograferen wanneer we last krijgen met een paar militairen van de vlakbij gelegen  kazerne. We worden erop gewezen dat fotograferen verboden is (!) maar kunnen na veel gebarentaal en het tonen van onze vogelfoto's toch de toelating bekomen om verder te doen. Achteraf blijkt de kolonel zelfs vriendelijk en krijgen we een voorraadje fruit van hem mee. In de Delta is er volop trek van watervogels. De Witwangsterns vliegen er tussen de veel talrijker Witvleugelsterns en hun prachtkleed is werkelijk schitterend. We krijgen ze vlak voor ons te zien en kunnen dan ook mooie foto's maken. Intussen dikt de lijst aan met talrijke interessante soorten zoals Ralreiger, Grote Karekiet, Klein Waterhoen, Roodkeelpieper, Vorkstaartplevier, Nachtegaal , Zomertaling, Flamingo, Grutto (21) en Kleine Strandloper. Kalanderleeuwerikken zingen hier overal en er is veel trek van Grauwe Vliegevangers. De mooiste waarneming is een Arendbuizerd die op nog geen 30 meter van ons vandaan komt te zitten en waar we prachtige vliegbeelden van maken. Als we de dag besluiten met een lekkere maaltijd staan al 61 soorten op onze lijst.

 

DAG 3:  Zondag 26 april 2009 - KARATAS - DEMIRKAZIK.

Na een heerlijk ontbijt gaan we weer richting Delta. We rijden ergens halverwege een boomgaard in waar we mooie waarnemingen doen van Syrische Bonte Specht en Smyrna IJsvogel. Ook een mannetje Wielewaal laat zich zien. In Tuzla zien we onze eerste Blonde Tapuit en komen ondermeer Ortolaan, Grauwe Gors en Duinpieper op het lijstje. We maken prachtige foto's van Oeverzwaluw (er vliegen er duizenden) en de honderden Spaanse Mussen maken in het graan een kabaal van jewelste. Rond 14.00 uur rijden we weer richting Adana om van daaruit de snelweg te nemen richting Tarsus - Pozanti - Demirkazik. Als we er 's avonds toekomen hebben we al een paar keer gestopt voor het maken van schitterende landschapsfoto's en als het donker wordt nemen we onze intrek bij Ozsafak aan de voet van het Aladag  gebergte. Op het dak van de jeugdherberg zit een roepende Steenuil en voor het pension zit een Dwergooruil onafgebroken te roepen en die brengt ons soortenaantal intussen op 84.

 

DAG 4:  Maandag 27 april 2009 - Aladag gebergte bij Demirkazik.

De mooiste waarneming komt er ongetwijfeld pas 's avonds aan waar ik in de kloof van  ????????? van kortbij een Rotskruiper aantref. De vogel zit vlakbij maar helaas is het licht al weg en kan ik slechts enkele "registratiefoto's" van deze mooie vogel nemen. Maar vandaag werkten heel wat typische hooggebergtesoorten wél mee. Roodvoorhoofdkanarie, Sneeuwvink, Finch en Isabel Tapuit (de laatste prachtig in baltsvlucht) , Rotsmus, Alpenkraai en Strandleeuwerik komen goed voor de lens en de waarnemingen van Slechtvalk, Rode en Blauwe Rotslijster en Aziatische Steenpatrijzen zijn ook niet om direct te vergeten. Het is niet allemaal vogels die de klok slaan, ook enkele zoogdieren komen in de kijker. Leuk is een Vos die we tot twee keer waarnemen maar de show wordt gestolen door de talrijke Siesels bij het voetbalveld van het kleine dorpje. Deze grondeekhoorns produceren een vogelachtig geluid en laten zich uitermate goed bekijken. 's avonds komen de herders met hun schapen terug afgezakt uit het gebergte en dit levert ons prachtige beelden op. Vooral het speciale ras van de bijna oorloze herdershonden die soms met vervaarlijke puntige halsbanden (tegen de wolven?) getooid zijn, maakt indruk!  We slapen vannacht nog één keer in het pension van Ali en besluiten om slechts morgenavond de bregen te verlaten.

 

DAG 5:  Dinsdag 28 april 2009 - DEMIRKAZIK  -  SELIFKE (Goksu Delta).

We zijn al vroeg de bergen in maar het is op de lagergelegen bergweiden da we de mooiste waarnemingen doen. Hier komt een Bergkalanderleeuwerik voor de lens en maken de zingende Strandleeuwerikken de mogelijkheid tot de mooiste plaatjes. Ook een Veldleeuwerik zigt hier even en een Grijze Gors verzamelt  blijkbaar al voedsel voor haar jongen. We doen het vandaag rustig aan en hebben vooral oog voor de prachtige berglandschappen. Wanneer de zon met de bewolking stoeit en de strepen licht de bergflanken doe schitteren is het voor ons genieten. Het wordt koud vandaag en we beginnen te verlangen naar het Meditairaan klimaat. Na het inpakken vertrekken we rond 19 uur dan ook richting Selifke. Onze vriend Ersoy hangt al enkele keren aan de telefoon met de vraag waar we blijven. Blijkt dat hij een ontvangstcomite van alle notabelen van dit stadje had opgeklopt om onze aankomst luister bij te zetten. Helaas rijden we er meer dan 3 uur over en moet Ersoy zijn vrienden meenemen naar het restaurant waar al gereserveerd was. Bij onze aankomst wordt Ersoy door één van zijn werknemers opgebeld en komt het ganse gevolg ons welkom heten.... Met beschaamde kaken doe ik mijn excuses en proberen we uit te leggen dat Ersoy ons beter had verwittigd ipv voor een verrassing te zorgen. Ondanks ons te laat komen wordt toch nog een feestje gebouwd en een paar uur later zitten we dronken naast  de plaatselijke volksvertegenwoordiger, politiechef, burgemeester en marinecomandant. We nemen hartelijk afscheid en trekken in in het appartement van Ersoy waar we drie dagen (kosteloos) gaan verblijven. Intussen staan al 116 vogelsoorten op onze streepjeslijst.

DAG 6:  Woensdag 29 april 2009 - SELIFKE en de Göksu Delta.

We worden wakker gebeld door Ersoy, hij is al vroeg gaan zwemmen en heeft een verrassing voor ons. Hom maar even op het terras gebiedt hij ons.... ? Vanop het balkon hebben wij een schitterend zicht op de azuurblauwe Middelandse Zee. Er vaart een oorlogsfregat voor die onafgebroken geluidsignalen laat horen. Onwaarschijnlijk.... We krijgen een eresaluut van een Turks fregat en de commandant waarmee we gisteravond menig biertje dronken staat op de brug enthoesuast te zwaaien... We verwachten eigenlijk een eresalvo uit de vervaarlijke kanonnen te zien komen, maar dat zou blijkbaar net te ver gaan...Na een ontbijt met de plaatselijke notabelen die ons in het prachtige park uitzwaaien rijden we richting Delta om er te gaan vogelen. Het is de eerste maal dat we zoveel Slangenarenden zien in de Delta. Minstens 10 vogels zijn er aanwezig en laten zich van dichtbij fotograferen. Er zijn hier trouwens veel meer roofvogels te zien dan in de bergen. Ook Zwarte Wouw, Kleine Torenvalk en Steppenbuizerd zijn overal te zien. Maar natuurlijk is de delta het best gekend voor zijn watervogels. Casarca, Krooneend, Lachstern en Vorkstaartplevier zijn leuke soorten maar de Temminck's Strandlopers (vluchtfoto's !) zijn top. Uiteraard horen en zien we weer veel Zwarte Frankolijn. Een Woudaapje laat zich vlakbij fotograferen en in de natte plasjes in het vakantiedorp zien en horen we naast de reigersoorten nog Snor een Zomertortel. In het restaurant van Ersoy eten we 's avonds weer zalige verse vis uit de Middelandse Zee en besluiten hiermee een schitterende zonnige en warme dag! Intussen dikt het soortenlijstje aan tot 116.

 

DAG 7 tot 9:  Woensdag tot vrijdag  30 april en 1 mei 2009 - Tasuku en de Göksu Delta.

Een volgende dag rustig vogelen in en rond Tasuku levert enkele nog ontbrekende mooie soorten op. Bij het vissershuisje midden in de Delta zien we in de rietveldjes Zwartkoprietzanger, Kwak,  en Baardmannetje. Verder komen nog enkele late Smienten, Wintertalingen en Pijlstaarten  voor de lenzen en vinden we een (hier) zeldzame Zwartkopmeeuw bij de talrijkere Dunbekmeeuwen. Verder zijn de leukste soorten Kleine Klapekster en Grauwe Kiekendief, maar ook de eerste binnenkomende Bijeneters en een groepje van meer dan 50 Zwartkopgorzen zijn leuk om te zien. Ik laat - zoals altijd - mij knippen bij de plaatselijke barbier. Zo'n behandeling - want dat is het - duurt minstens 3 kwartier en een volledige beurt zorgt ervoor dat ik fris, perfect getrimd en met vuur geschoonde oren de rest van mijn vakantie kan ingaan. Kostprijs van zo'n zalige sessie: nauwelijks vijf Euro!

 

DAG 10:  Zaterdag 2 mei 2009  -  SELIFKE - BIRECIK.

Nog één ochtendje vogelen in de Göksu brengt ons nog 3 nieuwe soorten op Grauwe Franjepoot, 5 Zilverplevieren en 2 Regenwulpen. We nemen afscheid van zowel onze vriend Ersoy als de steeds weer roepende Zwarte Frankolijn op een ruïne aan de papierfabriek. W rijden om 11 uur richting Adana (twee uur rijden van Tasucu) om via Gaziantep s' al rond 16 uur Birecik aan de Eufraat binnen te rijden.   We tekenen 's avonds in de steengroeve aan de andere kant van de stad al 4 soorten op die typich zijn voor deze plek: Bonte IJsvogel, Scharrelaar (die er broedt), Menétries Zwartkop en de halfwilde Heremietibissen doen onze lijst tot 157 soorten oplopen.

 

 

DAG 11:  Zondag 3 mei 2009  -  BIRECIK.

Wat een zalig stadje is Birecik  toch. Een gezellige drukte met ezels en paardenkarren tussen de toeterende auto's, vrouwen die gesluierd rondlopen worden afgewisseld door prachtige dames met halfontblote schouders. Hier raakt het Westerse Turkije het aloude strenge Oosten. Hier begint het rijk van de Koerden, een volk die schijnbaar nog steeds wordt onderdrukt. We starten die ochtend waar we gisteravond geëindigd hebben. De steengroeve met haar vijvers aan de westkant van de Eufraat is een vogelparadijs. Naast soorten als Dwergaalscholver, Moabmus, Rosse Waaierstaart en Kleine Zwartkop ontdekken we de zeer zeldzame en zich net gevestigde Iraakse Babbelaar. Dit is waarschijnlijk één van de weinige plaatsen in het West-Palearctische gebied waar deze soort regelmatig kan worden waargenomen.  We maken enkele foto's van deze soort en noteren een broedverdacht gedrag. In de namiddag bezoeken we het stadsparkje waar de plaatselijk bevolking naar toe komt om  thee te drinken en gezelschapspelletjes te spelen. Dit is al jaren DE plaats in gans het Palearctisch gebied voor het waarnemen van de Gestereepte Dwergooruil maar wij zien er vandaag slechts een Ransuil. We rijden wat rond en komen bij een boomgaard terecht die bij een afgelegen hoeve ligt. Hier kan ik voor het eerst een degelijke foto maken van een mannetje Wielewaal en we jager twee keer een Nachtzwaluw op. Verder zien we nog een Griekse Spotvogel en enkele Vale Spotvogels. Met volle batterijen in mijn flitser breng ik nog een avondbezoekje aan de theetuin maar het is ook deze keer weer geen succes.  

 

DAG 12:  Maandag 4 mei 2009  -  BIRECIK.

Het regent vandaag! Een dreigende bewolking ligt over de stad. We brengen nogmaals een bezoek aan de vijvers van de steengroeven en vinden er een tweede locatie met Irakese Babbelaars. We rijden vervolgens richting Syrische grens en bezoeken de grintputten ten zuiden van Birecik. Dwergaalscholvers, Grauwe Klauwier en een groepje Koereigers zijn de voornaamste soorten. Een locale boer komt met paard en kar aangereden en doet even gespeeld vervaarlijk. Achteraf blijkt hij een sympathieke man die van Sonja graag een shaggie wil draaien. Intussen is de lucht zwanger van een soort woestijnstof die met de regen uitvalt en voor een soort slijk op de wagens zorgt. Het licht is fenomenaal van kleur en varieert van diep roze naar bijna oranjepaars. De foto's die ik nu kan nemen zijn echt prachtig maar na de buien wordt de lucht weer wat klaarder. Bij de bomen die een kerkhof opfleuren krijgen we eindelijk een zang van een Grote Vale Spotvogel te horen. De vogel wordt echter niet goed gezien en weer gaan we twijfelen over deze soort...

 

DAG 13:  Dinsdag 5 mei 2009  -  BIRECIK - BOZOVAI.

We bezoeken vandaag de streek ten noorden van Birecik en komen aan de ingang van het plaatselijke waterspaarbekken terecht. Met een paar smoesjes kunnen we binnen en worden we er zelfs rondgeleid. Veel vogels levert het niet op maar het bezoek aan het plaatselijk museum is wel leerrijk. Onvoorstelbaar wat hier aan kunst is bovengekomen toen men de graafwerken van het spaarbekken met de stuwdam ondernam. Intussen bestaat de stuwdam al enige jaren en het is maar de vraag of dit het waterpeil in de streek niet drastisch heeft veranderd ten nadele van interessante biotopen voor vogels als de Heremietibis. Een Rosse Waaierstaart zit hard te zingen aan de uitgang van het museum en we maken er prachtige foto's van een uiterst makke Zwartkopgors. Op de middag rijden we richting Bozova.  Op de weg  komt één Vale Woestijnvink in de kijker (wat een prachtige vogel is dit!) en vliegt een Sperwer over. Een vluchtige waarneming van een Roodstaarttapuit is het enige wat we van deze soort te zien krijgen. s' Avonds is het weer GEEN gestreepte Dwergooruil in het parkje. Ik besluit een waterpijp te roken en een Turk maakt die voor me klaar. Het feit dat dit meestal met enkelen gebeurd laat ik aan mij voorbijgaan maar dat betekend dat ik voortdurend moet zuigen om de kootjes warm te houden. In geen tijd zuig ik veel te veel rook in mijn longen en daar ik al jàren niet meer rook voel ik dit aankomen als een zware locomotief waarachter heel veel wagonnetjes onpasselijkheid... Ik kan me goed houden (borst vooruit, glimlach) als ik aan enkele mannen verderop mijn pijp presenteer omdat ik "weg moet". Ze aanvaarden blij en als ze ons uitzwaaien zit ik al beroerd als wat achter het stuur van onze wagen. Het hotel doemt net op tijd op en als ik de deur van onze kamer opendoe heb ik net de tijd om boven de pot te hangen. Ik ben doodziek geworden van die lekkere waterpijp en ga vroeg onder de wol... Ik ben een watje!

 

DAG 14:  Woensdag 6 mei 2009  -  BIRECIK - HALFETI.

Het vogelen in de steengroeven nabij Birecik is één van de dingen die ik het liefst doe. Er zijn  zeer afwisselende biotoop met strandjes rond de vijvers, rietvelden, steenhopen, diepe meren, zandhopen, akkers met graan en de nabijgelegen Eufraat. Ook vandaag zien we weer de Irakese Babbelaars e we zijn nu vrijwel zeker dat ze zelfs, net als de Gestreepte Prinea,  al met jongen zitten. Maar DE waarneming hier vandaag is ongetwijfeld het mannetje Maskerduif die hier komt aanvliegen. Het zou om de tweede waarneming gaan in Turkije en de foto's die ik van dit (enigszins uitgeput) duifje neem zijn om van te snoepen.  Op de middag rijden we richting Halfeti en in een berggedeelte langs de weg zien we een roepende Aziatische Steenpatrijs en enkele Rotsklevers. Halfeti is een prachtig stadje en als we langs het meer lopen zien we Kwak en boven de huizen vliegen 4 Huisgierzwakuwen. Op de terugweg zien we Rotsmussen en een Zwarte Wouw.

 

DAG 15:  Donderdag 7 mei 2009  -  BIRECIK - DIMISKILI - GAZIANTEP

Ook nog op de ochtend van ons vertrek uit Birecik maken we er enkele ornithologisch hoogstandjes mee! Aan de hoge rotswanden tussen het stadje en de wadi bij ibiscentrum zien we tientallen Huisgierzwaluwen die hun nesten invliegen. Bij een boomgaard ontdekken we een zingend Indische Rotsmus maar het hoogtepunt wordt ons pas getoond vlak voor we de stad willen uitrijden. Meer om thee te drinken dan om de Dwergooruil te zoeken rijden we nog één keer naar het stadsparkje. De waard komt ons opgewonden aanspreken, hij kent ons intussen en weet waar we al die dagen naar uitkeken, maar deze morgen zag hij de Gestreepte Dwerooruil in het aangrenzend parkje zitten. We kunnen onze ogen niet geloven als we de uil in het vizier krijgen en rap worden nog een paar tientallen foto's genomen. Top!
In de namiddag komen we aan in het kleine bergdorpje Dimiskili. We krijgen meteen in de kijker waar we voor gekomen zijn: een Perzisch Roodborst gaat ervoor zitten en laat ons zijn prachtige zang horen. Maar ook andere toppers komen voor de lens: Rouwmees, Een mannetje Oostelijke Blonde Tapuit met  witte keel (zeldzaam hier), twee Smynrnagorzen en een vrouwtje Orpheusgrasmus komen lang. Ook was er wat beweging van Hoppen die dag want we zagen er een tiental.  was blijkbaar gNa deze lucratieve vogeldag proberen we een hotel te vinden in de miljoenenstad Gaziantep. Maar het lijkt hier de Londense ring wel! Als we meer dan een uur later, moe en hongerig, weer op ons startpunt arriveren besluiten we het eerste het beste restaurant te bezoeken die we tegenkomen. Wat we nu beleven is regelrecht "Fawlty Towers". Bij de presentatie van zijn culinaire hoogtepunten had de goed Nederlandssprekende restauranthouder het over zijn 4 soorten "Kebab" en wij zullen nooit de "fuck" vergeten die uit zijn mond ontsnapte toen de elektriciteit uitviel en hij even later vroeg of hij Sonja's aansteker mocht lenen om bij te lichten en de zaak af te sluiten.... Hij wilde ons immers begeleiden en voor stellen aan zijn vrienden die een paar kilometer verder net met hun maaltijd wilden beginnen. Dit leek ons leuk en het moet gezegd, de eenvoudige maaltijd was gewoon lekker. Sonja stelde haar veto en besloot om nu niet meer op zoek te gaan naar een goedkoop hotel. Zij  koos dus voor het sjieke Dedeman complex die als een mastodont aan de rand van Gazianteop staat te pronken. Ik kon me daar (voor één keer :-) ) wel in vinden maar toen we de parking opreden en ons karretje tussen de bentleys, Mercedessen, Porches en zelfs Rollsen zetten moest ook ik even slikken. Met mijn 500-lens  in de hand  (die laat ik nooit in de auto achter) en in short dan maar naar de receptie waar men ons spontaan als National Geographic perslui bestempelde en dan ook meteen de deuren voor ons wijd openzwaaide. In het poepsjieke hotel namen we een "standaardkamer" met nét geen gouden badkranen. We zochten zelfs die avond de discotheek op waar we samen met twee barmannen, de buitenwipper, de DJ en de tent-manager de enige aanwezigen waren. Aan al onze muziekverzoekjes werd voldaan en ... geloof het of niet , maar ik leidde Sonja ten dans. Wie had dit gedacht?!

 

DAG 16:  Vrijdag 8 mei 2009  -  GAZIANTEP - DURNALIK - THUISREIS

Vroeg staan we niet op.... We genieten een beetje van de kamer en het uitzicht en gaan op ons gemak ontbijten. Ik ben een beetje ontgoocheld omdat er geen kaviaar staat en schep dus genoegen met licht gestoomde zalm, champagne en toast belegd met Meditairane  lekkernijen.  We besluiten ons in dit dure hotel ook niet te laten kennen en dus GEEN lunchpakket voor 's middags mee te pikken (wat we meestal doen, maar dan om geen tijd te verliezen om boodschappen te moeten doen over de middag).  Het is dan ook één groot contrast al we een half uurtje later in de bergen van het dorpje Durnalik een paar drankjes, een brood en wat kaas kopen en men ons dan nog probeert terug te geven van één Euro... Op deze laatste dag zien we op de ons vertrouwde plaats (van verleden jaar) de Grote Rotsklever en hebben we de eerste goeie waarneming van een Grote Vale Spotvogel. Het landschap op de landbouwakkers aan de voet van de bergketen is er prachtig en zeer bloemenrijk.  Als nieuwe soorten zien we ook nog een overvliegende Wespendief en een foeragerende Bruinkeelortolaan. Het wordt intussen tijd om naar Adana te rijden en onze wagen in te leveren. De binnenvlucht verloopt spoedig en de aansluiting van Istanbul naar Zaventem gaat vlot.

Het was een toffe reis en we besloten met 186 vogelsoorten, waarvan er enkele voor het eerst voor de lens kwamen!

 

 

horizontal rule